Dat is niet het aantal graden in de koelkast, maar de buiten temperatuur. Net voordat we vertrokken vanuit Byrkjedal begon het gestaag te regenen. Gisterenavond was dat begonnen, maar toen hadden we er geen hinder van en hebben in de huiskamer gezeten en bezig geweest met niets doen …

De wereld is klein en soms licht het was op, dan droog, dan nat, geen zon en soms valt het er met bakken uit. De lucht, de wolken hangen laag en het waait hard. Maar het weer is natuurlijk niet het belangrijkst!

Nadat we twee keer zijn overgevaren [waarschijnlijk per overtocht een vaste prijs van 86 NOK] nog zo’n 50 km rijden en de laatste kilometertjes gaat het naar zo’n 600 hoogte. Niet zo spectaculair zou je zeggen, maar dan kom je hier al aardig op de bomengrens. En ben ja daar eenmaal, ook vlakbij de sneeuwgrens.
We komen bij het Gullinger toeristen centrum en is het 7 graden [gelukkig nog boven nul]. We zijn hier eerder geweest, maar konden ons er echt niets meer van herinneren. De regen valt er nog met bakken uit. We krijgen deze keer een aparte woning, slaapkamer, woonkamer en keuken. Een appartement en het ziet er mooi uit. Er zijn nog niet veel vakantiegangers anex toeristen, anex regen liefhebbers die wel willen wandelen, klimmen en klauteren en de gezellige terrasjes even voor lief nemen.

Aan het begin van de weg staat een bord met de tekst dat de weg bereikbaar is tot …. en daarna is afgesloten vanwege sneeuwval. Tja, we zullen zien. Volgens de cleaningladys wordt het weer morgen beter. Dat komt mooi uit want we willen een tocht gaan maken. Ik zal de GPS maar vast opladen!
Voor nu gewoon lekker lezen [en een glasje] bij wijze van uitzondering nu tijd voor een spannend boek in plaats van saaie werkdocumenten. O ja, wel digitaal natuurlijk, want anders hadden we zooooo’n stapel mee moeten nemen … [grapje].

SeeYouMeabyTomorrow.