Ja ja, we zijn naar Runde geweest, echt waar.

Een half uurtje rijden, we passeren dammen en bruggen en zo kom je bijna vanzelf op het eiland Runde. De bruggen zijn smal en meestal bovenop de brug is er een uitwijkplaats, dan heb je overzicht . Niemand heeft haast, dus alle tijd om daar rustig te wachten. Wat is dat toch een genot ….. geen haast hebben …. Het valt gelukkig op. Dat betekent dat haast hebben, iets wat niet op tijd kan gebeuren, hier in ieder geval geen issue is. Bij WSHD hebben we issuerapporten en moeten afwijkingen worden gerapporteerd …. Dat is toch zo J ?
Wij hebben gelukkig inmiddels ook alle tijd. Dat is in het begin wel even wennen, maar het bevalt heel goed.

O ja, we zijn vandaag in Runde geweest. Na een leuke rit en uiteindelijk parkeren we net voor de camping, die helemaal vol staat met campers. We starten onze wandelroute omdat we denken te weten hoe we moeten lopen maar lopen gewoon alle bordjes voorbij. Dus voor we de route gaan volgen, lopen we al een kilometer te ver, dus weer terug. We klimmen gelijk zo’n 250 meter, stijl omhoog. Dat merken de spieren wel hoor! Daarna is het klimmen en klauteren omhoog en omlaag tot zo’n 320 meter boven het zeeniveau. Steile wanden stijgen rechtop uit zee. Als je het vanuit veiligheid bekijkt is het gewoon super gevaarlijk. Eén misstap en je valt echt gelijk helemaal naar beneden te plet.... Maar goed, je kan ook op het niet gemarkeerde pad blijven. Voor kinderen is het in ieder geval niets.
In het boek hebben we gelezen dat een gehele rondwandeling 12 kilometer lang is ene je dan alles te zin krijgt wat er te zien is. We hebben besloten daar voor te gaan. Het weer is niet warm [11 graden Celsius] en het waait hard, must op dus, maar ….. het is droog en dat is het belangrijkste. We lopen uiteindelijk tot circa 5 uur ‘s middags en zijn bijna helemaal het eiland rond geweest.

Ik zal jullie de namen besparen van de vogels die we gezien hebben en soort, aard, kleur, formaat enz enz. Dat zou er namelijk op kunnen lijken dat wij enig verstand hebben van deze diersoort en dat is niet waar. Een paar Duitsers kwamen ons trots vertellen zojuist een Adelaar met twee jongen te hebben zien vliegen. Die hadden wij ook gezien, maar we wisten niet dat het een Adelaar was .... We hebben heel veel vogels gezien, meestal van grote afstand. We hebben ook welgeteld drie papegaaiduikers gezien en eentje kunnen vastleggen op de foto, maar omdat die ons eigenlijk verraste, mogelijk niet geheel scherp. Maar ja, is dat het belangrijkste?
De papegaaiduikers zien er wel leuk, grappig, kleurig en lief uit. Ze zijn niet zo groot, maar inmiddels door het vliegen wel herkenbaar voor ons … De vrouwtjes verblijven in de spleten en gaten en heel soms zie je er dan ééntje. Alle anderen vliegen overdag naar open zee en komen pas terug rond de schemering tussen 's avonds 9 uur en middernacht terug, om vroeg weer te vertrekken om eten te halen en zelf te eten natuurlijk. Het is voor ons te laat om op te wachten, dachten we zo.

We hebben de tocht volbracht [we hadden geen keuze, anders was het overnachten op de rotsen]. Er zijn verschillende rotswanden en de soorten vogels broeden bij elkaar en niet door elkaar heen. Er is één grote wand waar de papegaaiduikers verblijven en broeden.

Er lopen niet zoveel mensen de route. Als het er 30 zijn is het veel. De route is slecht gemarkeerd,of soms helemaal niet en is het aardig zoeken naar het pad of de route. De GPS helpt dan echt. Het is een goede keuze geweest bij de voorbereiding de topografische kaarten van Noorwegen in de GPS te zetten. Zelfs de wandelpaden staan er op . Dat werkt super!

Als we de auto bereiken gaat het regenen. Aangekomen bij het hostel giet het. De langste dag wordt in Noorwegen niet gevierd op de 21, maar op de 23 juni van het jaar. We zien groepen kinderen verkleed lopen om samen spelletjes te gaan doen. Het lijkt wat sneu dat het giet van de regen, maar niets deert ze om met veel plezier op de picknicktafel samen te eten en te drinken. Hier is regen normaal, alles gaat gewoon door en het schijnt ze niet te deren.
Onderweg hebben we grote houtstapels gezien [met daar op alles wat maar kan banden, tafels, stoelen enz], waarschijnlijk gaan die vannacht [of het komende weekend] de hens in. De langste en de kortste dag zijn in de Scandinavische landen van grote betekenis. Een feest waard dus!!
Ik ga er nu echt mee stoppen voor vandaag. Morgen vertrekken we naar Sunndalsøra en dan …. ??

Voor de meelezenden een goed vervolg van de dag. Geniet van het mooie en tot