Het zal weer eens geen gletsjer zijn die we gaan bekijken. Ook deze gletsjer heeft de eigenschap steeds korter, kleiner en minder hoog te worden. Ik ga vast nog wel eens uitzoeken hoeveel dat precies is geweest de afgelopen jaren, want toen wij hier de eerste keer kwamen vast die echt veeeeel groter. Nu lijkt het een oudje, een klein stijl reepje ijs wat nog tussen twee bergen door naar beneden glijdt. Deze Briksdalbreen is overigens één van de vele uitlopers van de Jostedalbreen die zelf niet kleiner wordt en heeft een omvang van 487 km2 en dat is groooot. We zien hier, ook in ons Hostel vele foto’s aan de wanden hangen van groepen lopers die gletsjertochten maken.

Vandaag is het de langste dag, de zon staat nog net boven de bergen uit van het fjord waar we verblijven. Het is nu 23.00 uur … een vreemde gewaarwording, het wordt niet donker. Je moet er zelf ook goed op letten, want anders ga je om 2 uur ‘s nachts naar bed en dan wordt het uiteindelijk ‘s morgens toch lastiger om er uit te komen.

We zijn dus naar de Briksdalbreen geweest. Massa’s toeristen die niet meer met paard en wagen naar boven worden gereden maar in stinkende wagentjes, waar er misschien wel 20 van rondrijden.
Ok wij gaan dus lopen een leuke klim, maar het geeft dan ook altijd weer voldoening als je er bent en naar beneden gaat veel gemakkelijker. Het is warm vandaag, overhemdje en rugzak is deze keer voldoende. Bij de gletsjer merk je wel dat de ijskoude wind er over waait, die precies ons raakt, maar een kniesoor die daar op let …
De uitloper was een stuk korter geworden [en ook minder dik dus ..]. We konden nu niet meer tot bij het ijs komen, dan kon de laatste keer wel en dat was in 19.. [zoeken we op].
Goed, het blijft toch leuk, het is mooi, je bent bezig en het houd je van de straat.

Onderweg nog wat rondgeneusd, een lekker softijsje op [dat kost hier echt massa’s geld …] en genoten van het uitzicht boven op een fjell, een plateau op zo’n 600 meter. Daar was het stil …., stil …. je hoort de koeien lopen, met een rinkelende bel, overal vandaan, de wind hoor je rond je hoofd en op de achtergrond een waterval, stromend water. Opnieuw fantastisch, wat kan een mens zich druk maken om zoveel dingen. Dit is gewoon genieten. Voor wie nu aan het werk is…. gewoon doorgaan, geniet daar ook van, dan blijft het allemaal leuk. Straks mag is vast ook wel weer, al zal er van alles gaan gebeuren … maar dat zien we dan weer.

Morgen gaan we naar een nieuw verblijf, het hostel Ulsteinvik. Dat is in de buurt van het vogeleiland Runde. [ongeveer 50 km]. Vast ook wel weer veel over te vertellen, maar morgen gaan we een daagje rijden, kijken, dwalen en we hopen ‘s avonds weer aan te komen. Het is vlakbij zee, we hopen op droog weer en dan gaat het vast wel goed komen. Overigens lijken die Papegaaiduikers mij hele leuke grappige vogels, we hopen ze te zien. De foto’s zien er al leuk uit … [in de folder] die moet ik eerst nog maar zien te maken …

Welterusten voor nu, want anders wordt het echt veel te laat. Jan